محمد  رجبی‌مهوار

محمد رجبی‌مهوار

دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی و جستارنویس

 

آخرین مطالب محمد رجبی‌مهوار

انسان‌ها دوست دارند در جامعه‌ای زندگی کنند که در کنار برخورداری از رفاهی نسبی، آزادی‌های متنوع‌شان نیز سرکوب نشود، تکثر و پلورالیسم اجتماعی به رسمیت شناخته شود و میل عمیق درونی‌شان به خودابرازگری، حفظ و حراست گردد. معمولاً در چنین جوامعی است که کیفیت روابط اجتماعی و شاخص‌هایی مانند اعتماد عمومی بالاست.
​دونالد ترامپ، چهل‌وپنجمین و حالا چهل‌وهفتمین رییس‌جمهور آمریکا است. او از سایه سیاه شکست و عسرت در چهار سال گذشته گریخت و یکی از بزرگترین بازگشت‌های سیاسی را از آن خود کرد. ترامپ اینک یادآور بازگشت سیاسی ریچارد نیکسون، رییس‌جمهور مورد علاقه‌اش است که پس از شکست از جان إف کندی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۶۰ و شکست در انتخابات فرمانداری کالیفرنیا در سال ۱۹۶۲، توانست با پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۶۸ به این ناکامی‌ها ‌پایان دهد.
ترامپ، پدیده سیاسی جهان در قرن بیست‌ویکم است. مردی که از واشنگتن تا بروکسل، از آسیای پاسفیک تا خاورمیانه هر روز درباره‌اش سخن است. سکانس پایانی زندگی او می‌توانست در تجمع انتخاباتی چند ماه پیشش در ایالت پنسیلوانیا رقم بخورد. جایی که توانست به مدد بخت خجسته‌اش که همیشه با او یار بوده، از ترور جان سالم به در ببرد.
نخستین و شاید تنها مناظرهٔ ترامپ-هریس در شرایطی برگزار شد که جامعه آمریکا شاهد یکی از دوقطبی‌ترین دوران سیاسی و انتخاباتی خودش است. کاملا هریس، نامزد تازه‌به‌میدان‌آمدهٔ دموکرات‌ها و دونالد ترامپ، کسی که نزدیک به یک دهه است رهبری مطلق حزب جمهوری‌خواه را در اختیار دارد، رویاروی هم ایستادند. هریس در ابتدای مناظره به سمت ترامپ آمد و با او دست داد. اتفاقی که در مناظره گذشته میان ترامپ و بایدن رخ نداد.
کلید فهم سیاست، چه در ایران، چه در آمریکا، چه در اروپا و چه در خاورمیانه، چه در سطح ملی و چه در سطح بین‌المللی چیزی نیست جز «موازنهٔ قوا».
۱