سراب «انتخابات تغییر» در بریتانیا
حبابی کوتاه مدت؛ انتخاباتی که هیچ چیزی را تغییر نمیدهد!
اکوایران: حزب کارگر، مبارزات انتخاباتی برای تغییر و پیروزی تاریخی را در انتخابات عمومی بریتانیا به دست آورد. اما، از قضا، بسیاری از چیزها ثابت خواهند ماند، زیرا دولت جدید تا حد زیادی از سیاست محافظهکاران در چهار زمینه کلیدی، از جمله هزینهکردن، استقراض و احیای روابط با اتحادیه اروپا پیروی خواهد کرد.
![حبابی کوتاه مدت؛ انتخاباتی که هیچ چیزی را تغییر نمیدهد!](https://cdn.ecoiran.com/thumbnail/7SmjP9dmRMGD/oZRmDytQCqPbx64THpRbAF899BMitgIDSfP66penUZ6m9xMsVHbWjBoW4bIRHlTclq6Z_b1l_bR3FJ_vqz--jDA1OkU7PY4c_4ngQ9jVKYg,/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AA+%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7.jpg)
به گزارش اکوایران، «انتخابات تغییر» بریتانیا هیچ چیز را تغییر نمیدهد.
حزب کارگر، مبارزات انتخاباتی برای تغییر و پیروزی تاریخی را در انتخابات عمومی بریتانیا به دست آورد. اما، از قضا، بسیاری از چیزها ثابت خواهند ماند، زیرا دولت جدید تا حد زیادی از سیاست محافظهکاران در چهار زمینه کلیدی، از جمله هزینهکردن، استقراض و احیای روابط با اتحادیه اروپا پیروی خواهد کرد.
به نوشته آناتول کالتسکی در وبگاه پراجکت سیندیکیت، «همه چیز باید تغییر کند تا همه چیز ثابت بماند.» این جمله معروف از رمان Il Gattopardo اثر جوزپه توماسی دی لامپدوزا در مورد چگونگی زنده ماندن از انقلابها، توصیف کاملی از اتفاقات شب گذشته در بریتانیا است. حزب کارگر بزرگترین نوسان را از یک حزب به حزب دیگر در تاریخ بریتانیا به دست آورده است، در حالی که محافظهکاران که زمانی به عنوان «موفقترین حزب سیاسی جهان» توصیف میشدند، دچار رویدادی نزدیک به انقراض شدهاند.
این انقلاب انتخاباتی با عنوان یک کلمهای مانیفست حزب کارگر پیش رفت: «تغییر». اما، از قضا، هر چیزی که در بریتانیا اهمیت دارد، پس از پیروزی قاطع حزب کارگر، تقریباً ثابت خواهد ماند. به این دلیل که رهبری حزب کارگر، برخلاف شعار انتخاباتی حزب، مواضعی دارد که از محافظهکاران شکست خورده در چهار موضوع کلیدی قابل تشخیص نیست: مخارج دولت و استقراض. احیای روابط با اتحادیه اروپا؛ درگیری با چین و روسیه؛ و اصلاح سیستم رأیگیری که میتواند دیکتاتوری انتخابی ایجاد کند. این مواضع توانایی دولت جدید برای تغییر مسیر کشور را به شدت محدود خواهد کرد.
در نتیجه، چشمانداز میانمدت اقتصاد بریتانیا، بهویژه در مقایسه با سایر کشورهای اروپا، تاسفبار باقی میماند و تنها زمانی بهبود مییابد که دولت جدید از وعدههای خود برای ادامه سیاستهای محافظهکاران سرباز بزند.
چرخش مجدد در سیاست مالی محتمل به نظر میرسد، اما تنها در یک یا دو سال - یعنی زمانی که مردم بفهمند که حزب کارگر نمیتواند به وعدههای خود، از مسکن و مراقبتهای بهداشتی گرفته تا آموزش و دفاع، عمل کند، و در عین حال از قوانین مالی پیروی کند.
محتملترین نتیجه این است که یک بحران اقتصادی یا سیاسی بزرگ، مثلاً موجی از اعتصابات پزشکان، پرستاران، معلمان و افسران پلیس، ناامید شده از شکاف عظیم دستمزد بین کارگران خصوصی و دولتی که در طول همهگیری COVID-19 ایجاد شد، افزایش لازم در هزینههای عمومی را تسریع خواهد کرد.
اساساً، نقص ساختاری برگزیت همچنان بر رشد، بهرهوری و استانداردهای زندگی بریتانیا تأثیر خواهد گذاشت. نمودارها رکورد اقتصادی ناامیدکننده این کشور از زمان همه پرسی سال 2016 را با عملکرد پیشرو در جهان در 25 سال گذشته مقایسه میکند.
راه آشکار برای سرعت بخشیدن به نرخ رشد تاسف بار بریتانیا پس از سال 2016، حتی بدون افزایش هزینههای عمومی یا استقراض، آغاز احیای روابط اقتصادی قبل از برگزیت با اتحادیه اروپا است، در حالی که خارج از ساختارهای سیاسی این بلوک باقی میماند.
اما این امر مستلزم آن است که دولت جدید کارگر متعهد به روند طولانی پیوستن مجدد به اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا، آمادگی برای عضویت در بازار واحد و بازگرداندن آزادی رفت و آمد باشد.
یک سال پیش، این استقبال نزدیکتر از اتحادیه اروپا ممکن بود یک سیاست کارگری قابل دوام باشد. اما دیگر اینطور نیست. کیر استارمر، نخست وزیر آتی حزب کارگر، برای اثبات اینکه اکنون یک انحراف دائمی از اروپا در ایدئولوژی حزب کارگر به صورت ثابت در آمده است، و نه صرفاً یک مصلحت موقت برای بازگرداندن رأی دهندگان برگزیت طبقه کارگر، تا آنجا پیش رفت که پیوستن مجدد به گمرک اتحادیه اروپا را رد کرد. علاوه بر این، او این اظهارات را تنها دو روز قبل از انتخابات، بیان کرد.
اگر احیای روابط اقتصادی اتحادیه اروپا اکنون مورد بحث نیست و سیاست مالی تنها پس از نوعی بحران اقتصادی یا سیاسی محتمل به نظر میرسد، آیا استارمر میتواند برای تقویت رشد اقتصادی آن را انجام دهد؟ شعارهای پیشنهادی چپ و راست در طول مبارزات انتخاباتی قانع کننده نبود: اصلاحات کاربری زمین، «سیاستهای صنعتی» که ظاهراً برای تسریع پیشرفت تکنولوژی طراحی شده بودند. صرفهجویی در بهرهوری در خدمات دولتی؛ و مشارکت بهتر دولتی-خصوصی در انرژی و آب و برق. اینها دقیقاً ایدههای جدید انقلابی نیستند. در واقع، بسیاری از آنها توسط دولتهای قبلی انجام شده است.
یکی از سیاستهای اقتصادی که میتوانست تا حدی تجارت از دست رفته با اتحادیه اروپا را جبران کند، مشارکت تجاری و سرمایهگذاری جدید با چین بود (تنها استدلال اقتصادی متقاعدکنندهای که طرفداران برگزیت در رفراندوم 2016 ارائه کردند). اما موضع خصمانه دولت جدید حزب کارگر در قبال چین، که توسط سلف محافظهکار آن نیز مشترک بود، چنین توافقی را رد میکند.
بریتانیا در میان مدت به عملکرد ضعیف خود ادامه خواهد داد، زیرا دولت جدید در افزایش بهرهوری و رشد اقتصادی و تحقق وعدههای خود بدون افزایش مالیات یا استقراض شکست خواهد خورد. با این حال، در کوتاهمدت، افزایش موقتی در اعتماد مصرفکننده که به نظر میرسد در هر انتخابات عمومی بریتانیا رخ میدهد، میتواند یک فرصت معاملاتی صعودی در داراییهای چرخهای ایجاد کند.
هیچ توضیح روشنی برای این الگوی منظم وجود ندارد. شاید این نشان دهنده خوش بینی رایدهندگان بریتانیا نسبت به رهبران تازه انتخاب شده آن باشد. اما بسیاری از رأیدهندگان در نهایت از این انتخاب پشیمان میشوند، معمولاً خیلی زود.
تیتر یک در اکوایران
پربینندهترینها
-
افتتاح پایگاه هوایی جدید ایران در نزدیکی مرز ترکیه؛ پای تهدیدات باکو در میان است؟
-
کارآفرینی که از اتاق خوابگاهش شکافی کوچک را دید و آن را به کسبوکاری بزرگ تبدیل کرد
-
آخرین وضعیت پرونده چای دبش و وزیر اسبق صمت/ آیا بابک زنجانی آزاد شده است؟
-
جمهوریخواه و دموکرات توافق دارند: کامالا هریس پیروز مناظره بود
-
منطقه ۱۰ گوی سبقت را از سایر مناطق شهر تهران ربود
-
بزرگترین حمله پهپادی اوکراین به عمق خاک بزرگترین قدرت هستهای جهان
-
خیز بغداد برای رقابت با تهران؛ آیا عراق جایگزین ایران در منطقه میشود؟
-
پیش بینی بورس فردا 21 شهریور 1403 / خبرهای ریز و درشت برای بازار
-
وامهای عشقی شهرداری تهران!